Masz prawo nas wypróbować >>>

Kolejna skuteczna skarga konstytucyjna Kancelarii J&N – dopuszczalność skargi na przewlekłość postępowania klauzulowego

Po raz kolejny Kancelaria J&N odniosła sukces przed Trybunałem Konstytucyjnym uzyskując korzystne rozstrzygnięcie skargi konstytucyjnej wniesionej w imieniu naszego Klienta.

Mec. Marek Jarzyński reprezentował Klientkę, w imieniu której w dniu 4 lutego 2015 r. złożył do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Pragi Południe w Warszawie wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wydanemu w sprawie wyrokowi zaocznemu. Nadanie klauzuli wykonalności jest niezbędne celem skierowania orzeczenia do egzekucji komorniczej. Zgodnie z art.  7811 Kodeksu postępowania cywilnego: „Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności sąd rozpoznaje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia jego złożenia.”.

Niestety Sąd nie zareagował na wniosek w związku z czym w dniu 11 stycznia 2016 r. mec. Marek Jarzyński złożył skargę na naruszenie prawa strony do przeprowadzenia i zakończenia postępowania bez nieuzasadnionej zwłoki. Choć opóźnienie w działaniu Sądu było oczywiste i niekwestionowane, skarga została jednak odrzucona przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie jako niedopuszczalna. Sąd Okręgowy wyraził pogląd, iż tzw. postępowanie klauzulowe nie jest „postępowaniem”, którego przewlekłość może być badana w tym trybie.

Ostatecznie Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi Południe w Warszawie wydał odpis orzeczenia zaopatrzony w klauzulę wykonalności po prawie 13 miesiącach od złożenia wniosku.

Mając na względzie jak ważne dla ochrony interesów wierzyciela jest szybkie wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi, mec. Marek Jarzyński nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego i złożył w imieniu Klientki skargę konstytucyjną. Skarga zarzucała niezgodność istotnej w sprawie regulacji z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej poprzez uniemożliwienie przeciwdziałania przewlekłości postępowania klauzulowego oraz wykluczenie rekompensaty za nieuzasadnioną zwłokę w rozpoznaniu sprawy.

W dniu 3 lipca 2019 r. Trybunał wydał wyrok w sprawie pod sygn. akt SK 14/18, w którym stwierdził, że art. 1 ust. 2 Ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75) w zakresie, w jakim nie dotyczy postępowania o nadanie klauzuli wykonalności orzeczeniu wydanemu w sprawie prowadzonej w trybie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.), jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wyrok Trybunału stanowi podstawę wznowienia nie tylko postępowania, w którym rozstrzygnięta została sprawa naszej Klientki, ale również wszystkich innych postępowań, w których Sądy – powołując się na art. 1 ust. 2 ww. ustawy – odrzuciły skargi na przewlekłość postępowania jako niedopuszczalne. Termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania wynosi 3 miesiące i jest liczony od momentu wejścia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w życie, czyli dnia jego publikacji w Dzienniku Ustaw.


Blog Prawniczy

  • Nie można zrzec się prawa do wniesienia odwołania „na przyszłość”

    W postępowaniu administracyjnym strona ma możliwość zrzeczenia się prawa do wniesienia odwołania od decyzji. Jest to stosunkowo nowe uprawnienie, którego wprowadzenie nowelizacją z czerwca 2017 roku miało na celu przyśpieszenie postępowania. Z dniem doręczenia organowi odpowiedniego oświadczenia, decyzja staje się ostateczna i prawomocna. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art 127a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako: K.p.a.) „zrzeczenie” może nastąpić tylko w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania.

    Przywołana powyżej regulacja, z pozoru prosta i klarowna, stałą się jednak źródłem ciekawego problemu, który rozstrzygnął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 13.12.2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 861/18. W stanie faktycznym, który był podstawą orzeczenia, skarżąca odebrała decyzję w siedzibie organu pierwszej instancji i od razu złożyła oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania. Po analizie decyzji oraz jej uzasadnienia skarżąca zmieniła jednak zdanie i jeszcze tego samego dnia sporządziła i wniosła odwołanie od decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżącą, uznając iż ta, w dniu otrzymania decyzji, skutecznie zrzekła się prawa do wniesienia odwołania. Skarżąca nie zgodziła się z tym stanowiskiem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który przyznał jej rację.

    więcej
  • Rażąca strata wykonawcy jako przesłanka podwyższenia wynagrodzenia ryczałtowego

    Sąd Najwyższy (dalej jako: SN) w wyroku z 8 marca 2018 roku o sygn. akt II CSK 325/17 wskazał, że wynagrodzenie ryczałtowe z umowy o dzieło jest związane z obciążeniem wykonawcy ryzykiem nieprzewidzianego wzrostu rozmiaru prac lub kosztów oraz że ryzyko nieuwzględnienia wszystkich prac wymaganych do zrealizowania przedmiotu zamówienia w całości spoczywa na wykonawcy. SN wyjaśnił także, że pojęcie „rażącej straty”, o którym mowa w art. 632 § 2 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.), odnosi się do straty niweczącej kalkulację poczynioną przez wykonawcę przy uwzględnieniu zwykłego ryzyka kontraktowego. Nie musi to być strata zagrażająca kondycji finansowej wykonawcy albo grożąca mu upadłością. Strata związana jest z konkretnym stosunkiem prawnym oraz uwzględnia kryteria obiektywne i subiektywne odnoszące się do rozmiarów działalności wykonawcy.

    W przedmiotowej sprawie pozwany w związku z realizowanym generalnym wykonawstwem inwestycji polegającej na budowie centrum logistycznego złożył powodowi ofertę na wykonanie robót ziemnych i drogowych. W zamian za wykonanie ww. prac pozwany zaproponował powodowi wynagrodzenie ryczałtowe w wysokości 7.400.000,00 zł.

    Strony przeprowadziły negocjacje, z których został sporządzony szczegółowy protokół precyzujący przedmiot robót powierzonych powodowi, jak również istotne postanowienia stosunku umownego. Negocjacje doprowadziły do podpisania zlecenia, na podstawie którego powód zobowiązał się do kompletnego wykonania robót ziemnych i drogowych w ramach inwestycji w zamian za kwotę 7.070.000,00 zł netto tytułem wynagrodzenia ryczałtowego.

    W toku realizacji umowy została ona trzykrotnie aneksowana z uwagi na poszerzenie przedmiotu robót oraz podwyższenie wynagrodzenia do kwoty 7.400.000,00 zł netto.

    Z uwagi na konieczność wykonania robót związanych ze stabilizacją gruntu przy użyciu specjalistycznych maszyn, powód zawarł umowę z podwykonawcą, który zobowiązał się do wykonania prac polegających na rozsypaniu spoiwa i wymieszaniu gruntu zestawem typu Stehr a także zakupił mieszankę gruntową.

    więcej