Masz prawo nas wypróbować >>>

Blog

Dziesięcioletni termin przedawnienia roszczeń z tytułu obniżenia wartości nieruchomości na skutek uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z 20 stycznia 2017 roku w sprawie o sygn. akt I ACa 836/16 uwzględnił apelację wniesioną przez Klienta Kancelarii J&N od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu, którym oddalono powództwo o zasądzenie odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze względu na przedawnienie roszczenia.

Roszczenie Klienta Kancelarii J&N było oparte o treść art. 36 ust. 3 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.), zgodnie z którym: „Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2 (art. 36 ust. 1 i 2 u.p.z.p. – dopisek autora), może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości.”.

Sąd Okręgowy w Poznaniu przyjął, że roszczenie o zasądzenie odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przedawnia się w terminach określonych w art. 118 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.). Zdaniem Sądu I instancji, roszczenie Klienta Kancelarii J&N było związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a tym samym przedawniło się w terminie trzech lat od dnia wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu uwzględniając apelację Klienta Kancelarii J&N nie podzielił rozumowania Sądu Okręgowego w Poznaniu.

Sąd II instancji podając ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia stwierdził, że choć do przedawnienia roszczeń z art. 36 ust. 3 u.p.z.p. należy stosować art. 118 K.c., to w sprawie należy przyjąć 10-letni termin przedawnienia, a nie jak uznał Sąd Okręgowy w Poznaniu 3-letni termin tak jak dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

więcej



Wynagrodzenie minimalne i minimalna stawka godzinowa w 2017 roku

Z dniem 1 stycznia 2017 r. wchodzą w życie istotne zmiany Ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Przede wszystkim od nowego roku osoby pracujące na umowach zlecenia – z nielicznymi wyjątkami – będą musiały otrzymywać wynagrodzenie, które po przeliczeniu na godziny będzie równe lub większe od określonej przepisami minimalnej stawki godzinowej. Oznacza to, że co do zasady nie będzie miało znaczenia, czy strony umowy ustalą wynagrodzenie uzależnione od czasu wykonania zlecenia, czy też posłużą się formułą ryczałtową. więcej



Rola planu zagospodarowania przestrzennego przy wydawaniu pozwolenia na budowę

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 15 września 2016 roku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 431/16, w którym wskazał, w jaki sposób w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę powinny być uwzględniane zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W omawianej sprawie inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dwóch budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi. Prezydent Wrocławia wydał pozwolenie na budowę pomimo zastrzeżeń zgłoszonych przez właścicieli sąsiedniej nieruchomości.

Wojewoda Dolnośląski po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu I instancji powołując się na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz art. 4 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane i art. 6 ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które dotyczą zasady wolności zabudowy. Organ II instancji między innymi wywiódł, że autor projektu budowlanego może dowolnie ustalać poziom terenu, od którego będzie mierzona wysokość budynku.

więcej



Odstąpienie od umowy jako przesłanka do zachowania otrzymanego zadatku

Sąd Najwyższy w dniu 20 stycznia 2016 roku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt V CSK 293/15 dotyczący roszczenia o zwrot kwoty stanowiącej zadatek na podstawie art. 394 § 1 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.).

Strony postępowania zawarły umowę przedwstępną, na mocy której pozwana zobowiązała się do sprzedaży powodowi określonych praw za ustaloną cenę. Wpłata zadatku przez powoda na rzecz pozwanej stanowiła jeden z elementów umowy.

Zadatek w szerokim rozumieniu oznacza sumę pieniężną lub rzecz, którą jedna osoba daje drugiej przy zawarciu umowy. Jest to swego rodzaju dodatkowe zabezpieczenie interesów obu stron umowy, albowiem w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron druga strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała, może żądać sumy dwukrotnie wyższej.

więcej



Sukcesja materialnoprawna a procesowa spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej

Sąd Najwyższy w dniu 11 lutego 2016 roku w sprawie o sygn. akt V CSK 344/15 oraz następnie w dniu 28 kwietnia 2016 roku w postępowaniu o sygn. akt V CSK 524/15 wydał dwa wyroki dotyczące sukcesji materialnoprawnej a procesowej spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej.

W obu przypadkach Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, iż dokonanie podziału przez wydzielenie spółki, która jest stroną toczącego się procesu, nie powoduje z mocy prawa wstąpienia w jej miejsce spółki przejmującej.

W tezie orzeczenia z 28 kwietnia 2016 roku czytamy:

„Artykuł 531 § 1 k.s.h. reguluje tylko sukcesję materialnoprawną, podczas gdy sukcesja procesowa spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej, jako rezultat tej sukcesji materialnoprawnej, wchodzi w rachubę na warunkach określonych w art. 192 pkt 3 k.p.c.”.

więcej



Blog Prawniczy

  • Studium nie ma wpływu na odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości

    W dniu 20 września 2016 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt I ACa 821/15 rozstrzygający kwestie odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz mocy prawnej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

    W przedmiotowej sprawie powodowie żądali od gminy odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w związku z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ich roszczenia były oparte na art. 36 ust. 3 i art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.):

    „Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości.”;

    „Wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.”.

    więcej
  • Ustalenie wartości majątku spadkowego dla celów obliczenia zachowku

    Sąd Najwyższy w wyroku z 2 lutego 2017 roku o sygn. akt I CSK 260/16 wskazał, iż ustalając wartości składników majątku spadkowego dla celów obliczenia roszczenia z tytułu zachowku należy przyjąć ceny z dnia orzekania o zachowku.

    Ponadto Sąd Najwyższy podkreślił, że dziedziczność posiadania oznacza dziedziczenie określonej sytuacji prawnej, w jakiej w chwili otwarcia spadku znajdował się spadkodawca.

    W opisywanej sprawie Sąd ustalił, że spadkodawca w chwili śmierci był samoistnym posiadaczem nieruchomości przez okres 29 lat i 6 miesięcy. Testamentem sporządzonym w formie aktu notarialnego ustanowił swoją żonę jedyną spadkobierczynią. Po śmierci męża, kobieta wstąpiła do postępowania o nabycie prawa własności nieruchomości przez zasiedzenie, które to zakończyło się postanowieniem stwierdzającym, a następnie sprzedała nieruchomość.

    Syn spadkodawcy złożył pozew o zachowek przeciwko spadkobierczyni.

    Wysokość należnego zachowku wynika z art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.):

    „Zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni - dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach - połowa wartości tego udziału (zachowek)”.

    więcej