Masz prawo nas wypróbować >>>

Grażyna Kalinowska–Jarzyńska

Radca prawny. Specjalizuje się w prawie cywilnym, prawie gospodarczym, prawie budowlanym, inwestycjach budowlanych, prawie nieruchomości, planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, sporach administracyjnych i cywilnych z udziałem Skarbu Państwa i Gmin. Klientów zagranicznych obsługuje w języku angielskim i rosyjskim.

Absolwentka II Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Broniewskiego w Koszalinie. W 1979 roku z wyróżnieniem oraz medalem ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1980-1982 odbyła aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Poznaniu zakończoną egzaminem sędziowskim. W 1984 roku zdała egzamin radcowski i została wpisana na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu.

W 1983 roku ukończyła studia podyplomowe w dziedzinie socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1993 roku zdobywała doświadczenia zawodowe w kancelariach prawnych w Wielkiej Brytanii: Brabner Holden Solicitors (aktualnie: Brabners LLP) Liverpool, Cobbett Leak Almond (aktualnie: Cobbetts LLP) Manchester, Hunt Dickins (obecnie: Freeth Cartwright LLP) Nottingham, Knight & Sons Solicitors (aktualnie: Knights Solicitors LLP) Newcastle-under-Lyme, Burstows Solicitors (aktualnie ASB Law) Crawley, Lester Aldridge (obecnie: Lester Aldridge LLP) Bournemouth. Od 1990 roku jest wspólnikiem Kancelarii Prawnej dr Marek Jarzyński & Kornel Novak. Zainteresowania: historia sztuki, architektura i urbanistyka, teatr, psychologia społeczna.

 

Blog Prawniczy

  • Studium nie ma wpływu na odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości

    W dniu 20 września 2016 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt I ACa 821/15 rozstrzygający kwestie odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz mocy prawnej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

    W przedmiotowej sprawie powodowie żądali od gminy odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w związku z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ich roszczenia były oparte na art. 36 ust. 3 i art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.):

    „Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości.”;

    „Wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.”.

    więcej
  • Ustalenie wartości majątku spadkowego dla celów obliczenia zachowku

    Sąd Najwyższy w wyroku z 2 lutego 2017 roku o sygn. akt I CSK 260/16 wskazał, iż ustalając wartości składników majątku spadkowego dla celów obliczenia roszczenia z tytułu zachowku należy przyjąć ceny z dnia orzekania o zachowku.

    Ponadto Sąd Najwyższy podkreślił, że dziedziczność posiadania oznacza dziedziczenie określonej sytuacji prawnej, w jakiej w chwili otwarcia spadku znajdował się spadkodawca.

    W opisywanej sprawie Sąd ustalił, że spadkodawca w chwili śmierci był samoistnym posiadaczem nieruchomości przez okres 29 lat i 6 miesięcy. Testamentem sporządzonym w formie aktu notarialnego ustanowił swoją żonę jedyną spadkobierczynią. Po śmierci męża, kobieta wstąpiła do postępowania o nabycie prawa własności nieruchomości przez zasiedzenie, które to zakończyło się postanowieniem stwierdzającym, a następnie sprzedała nieruchomość.

    Syn spadkodawcy złożył pozew o zachowek przeciwko spadkobierczyni.

    Wysokość należnego zachowku wynika z art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.):

    „Zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni - dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach - połowa wartości tego udziału (zachowek)”.

    więcej