Masz prawo nas wypróbować >>>

Miesięczne archiwum: Czerwiec 2016

Sposób ustalenia wysokości odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą



W dniu 25 listopada 2015 roku Sąd Najwyższy wydał wyrok w sprawie o sygn. akt IV CSK 97/15 dotyczącej roszczenia użytkownika wieczystego przeciwko gminie o zapłatę odszkodowania na podstawie art. 36 ust. 3 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.) za obniżenie wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem albo zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Celem art. 36 ust. 3 u.p.z.p. jest wyrównanie właścicielowi (użytkownikowi wieczystemu) rzeczywistej szkody poniesionej na skutek uchwalenia albo zmiany planu miejscowego. Odszkodowania od gminy może dochodzić właściciel albo użytkownik wieczysty, jeżeli sprzedał nieruchomość za cenę niższą niż byłaby możliwa do uzyskania, gdyby planu nie uchwalono lub nie zmieniono i nie skorzystał wcześniej z uprawnień przewidzianych w art. 36 ust. 1 i 2 u.p.z.p. (możliwość uzyskania odszkodowania albo wykupienia nieruchomości albo zamiany na inną nieruchomość, w związku ze szkodą spowodowaną niemożliwością albo istotnym ograniczeniem korzystania z nieruchomości zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.p.z.p. wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.

więcej

Blog Prawniczy

  • Zmiana reguł solidarnej odpowiedzialności inwestora za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy z tytułu robót budowlanych

    W dniu 1 czerwca 2017 roku weszła w życie Ustawa z 7 kwietnia 2017 roku o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz.U. 2017, poz. 933), zmieniająca m.in. art. 6471 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.), określający reguły solidarnej odpowiedzialności inwestora i wykonawcy za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy z tytułu wykonanych przez niego robót budowlanych.

    Od wielu lat art. 6471 K.c. wzbudza wiele wątpliwości interpretacyjnych chociażby w zakresie formy w jakiej powinna zostać wyrażona zgoda inwestora na zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą i czy może ona mieć charakter dorozumiany.

    Nowelizacja doprecyzowuje i reguluje wiele kwestii związanych z solidarną odpowiedzialnością inwestora i wykonawcy za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy.

    Najistotniejszą zmianą jest zlikwidowanie konieczności uzyskania zgody inwestora na zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą.

    więcej
  • Ostateczność decyzji o pozwoleniu na budowę a rozpoczęcie robót budowlanych

    Od momentu nowelizacji art. 28 ust. 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (dalej jako: pr.bud.), która weszła w życie w dniu 28 czerwca 2015 roku, treść tego przepisu budziła wątpliwości.

    Do czasu nowelizacji art. 28 ust. 1 pr.bud. miał następujące brzmienie:

    Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

    Powołana nowelizacja spowodowała wykreślenie w art. 28 ust. 1 pr.bud. słowa „ostatecznej”, w związku z czym powstała wątpliwość co do tego, czy roboty budowlane można rozpocząć od razu po wydaniu pozwolenia na budowę, czy należy wstrzymać się do momentu, gdy decyzja stanie się ostateczna tzn. od decyzji nie będzie można wnieść odwołania w administracyjnym toku instancji.

    więcej