S\u0105d Najwy\u017cszy w sk\u0142adzie siedmiu s\u0119dzi\u00f3w podj\u0105\u0142 uchwa\u0142\u0119 z 25 sierpnia 2017 roku o sygn. akt III CZP 11\/17 o tre\u015bci:<\/p>\n
\u201eUp\u0142yw terminu, na kt\u00f3ry zosta\u0142o ustanowione prawo u\u017cytkowania wieczystego gruntu, nie powoduje wyga\u015bni\u0119cia prawa odr\u0119bnej w\u0142asno\u015bci lokalu znajduj\u0105cego si\u0119 w budynku po\u0142o\u017conym na tym gruncie.\u201d<\/em>.<\/p>\n Tym samym, S\u0105d Najwy\u017cszy rozstrzygn\u0105\u0142 istniej\u0105c\u0105 od wielu lat rozbie\u017cno\u015b\u0107 w doktrynie i orzecznictwie.<\/p>\n Zgodnie z pierwszym pogl\u0105dem w momencie wyga\u015bni\u0119cia prawa u\u017cytkowania wieczystego gruntu wygasa r\u00f3wnie\u017c prawo w\u0142asno\u015bci lokali. Pogl\u0105d ten uzasadniano przede wszystkim tre\u015bci\u0105 art. 235 \u00a7 2 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.)<\/strong>, zgodnie z kt\u00f3rym:<\/p>\n \u201ePrzys\u0142uguj\u0105ca wieczystemu u\u017cytkownikowi w\u0142asno\u015b\u0107 budynk\u00f3w i urz\u0105dze\u0144 na u\u017cytkowanym gruncie jest prawem zwi\u0105zanym z u\u017cytkowaniem wieczystym.\u201d<\/em>.<\/p>\n Przytoczony przepis stanowi o akcesoryjno\u015bci prawa w\u0142asno\u015bci wzniesionych na u\u017cytkowanym gruncie budynk\u00f3w i zainstalowanych urz\u0105dze\u0144, kt\u00f3re nie mo\u017ce istnie\u0107 bez istnienia prawa u\u017cytkowania wieczystego gruntu. Prawo w\u0142asno\u015bci do takich budynk\u00f3w i urz\u0105dze\u0144 nie mo\u017ce wyst\u0119powa\u0107 w obrocie samodzielnie.<\/p>\n <\/p>\n Przepis art. 235 \u00a7 2 K.c.<\/strong> nie reguluje prawa w\u0142asno\u015bci lokalu.<\/p>\n Pogl\u0105d ten by\u0142 dodatkowo argumentowany tre\u015bci\u0105 art. 33 ust. 2<\/strong> zdanie pierwsze<\/strong> Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomo\u015bciami, zgodnie z kt\u00f3rym:<\/p>\n \u201eW razie wyga\u015bni\u0119cia u\u017cytkowania wieczystego na skutek up\u0142ywu okresu ustalonego w umowie albo na skutek rozwi\u0105zania umowy przed up\u0142ywem tego okresu, u\u017cytkownikowi wieczystemu przys\u0142uguje wynagrodzenie za wzniesione przez niego lub nabyte na w\u0142asno\u015b\u0107 budynki i inne urz\u0105dzenia.\u201d<\/em>.<\/p>\n Fakt usytuowania lokalu w budynku ma przemawia\u0107 za tym, \u017ce w chwili wyga\u015bni\u0119cia odr\u0119bnej w\u0142asno\u015bci budynku ga\u015bnie r\u00f3wnie\u017c odr\u0119bna w\u0142asno\u015b\u0107 lokalu. Zdaniem zwolennik\u00f3w tego pogl\u0105du prawo w\u0142asno\u015bci lokalu pe\u0142ni w stosunku do udzia\u0142u w u\u017cytkowaniu wieczystym gruntu rol\u0119 podrz\u0119dn\u0105. Jest wi\u0119c tak\u017ce prawem z u\u017cytkowaniem wieczystym zwi\u0105zanym.<\/p>\n W my\u015bl drugiego pogl\u0105du odr\u0119bna w\u0142asno\u015b\u0107 lokalu trwa pomimo wyga\u015bni\u0119cia prawa u\u017cytkowania wieczystego gruntu. Stanowisko to jest przewa\u017caj\u0105ce w doktrynie.<\/p>\n Stanowisko to wynika z dominuj\u0105cej roli prawa w\u0142asno\u015bci lokalu, z kt\u00f3rym zwi\u0105zane jest zar\u00f3wno prawo do cz\u0119\u015bci wsp\u00f3lnych budynku, jaki i do u\u017cytkowanego wieczy\u015bcie gruntu. Powy\u017csze wynika z art. 3 ust. 1, art. 3a ust. 1 i art. 4 ust. 3 Ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o w\u0142asno\u015bci lokali (dalej jako: Ustawa o w\u0142asno\u015bci lokali<\/strong>).<\/p>\n Zapatrywanie takie podzieli\u0142 r\u00f3wnie\u017c S\u0105d Najwy\u017cszy w postanowieniu z 30 pa\u017adziernika 2008 roku o sygn. akt IV CSK 234\/08.<\/p>\n W analizowanej uchwale S\u0105d Najwy\u017cszy zdaje si\u0119 przybli\u017ca\u0107 do drugiego z zaprezentowanych pogl\u0105d\u00f3w, podkre\u015blaj\u0105c tym samym trwa\u0142o\u015b\u0107 prawa do odr\u0119bnej w\u0142asno\u015bci lokalu.<\/p>\n Uzasadnienie uchwa\u0142y oparto przede wszystkim na przywo\u0142anych wcze\u015bniej przepisach Ustawy o w\u0142asno\u015bci lokali<\/strong>.<\/p>\n Wskazano, i\u017c przepisy te s\u0105 przepisami szczeg\u00f3lnymi w stosunku do art.<\/strong> 235 \u00a7 2 K.c. <\/strong>i wy\u0142\u0105czaj\u0105 w tej materii zastosowanie K.c.<\/p>\n S\u0105d Najwy\u017cszy zauwa\u017cy\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce art. 3a ust. 1 Ustawy o w\u0142asno\u015bci lokali <\/strong>wszed\u0142 w \u017cycie 26 wrze\u015bnia 1997 roku, za\u015b art. 235 \u00a7 2 K.c.<\/strong> ju\u017c 1 stycznia 1965 roku, co przy zastosowaniu zasady lex posterior derogat legi priori<\/em> (ustawa p\u00f3\u017aniejsza uchyla moc ustawy wcze\u015bniejszej) powoduje \u201euchylenie\u201d art. 235 \u00a7 2 K.c.<\/strong>:<\/p>\n \u201eBior\u0105c to wszystko pod uwag\u0119 nale\u017cy stwierdzi\u0107, \u017ce z maj\u0105cych tu zastosowanie przepis\u00f3w ustawy o w\u0142asno\u015bci lokali, jednoznacznie wynika, i\u017c prawem g\u0142\u00f3wnym jest prawo w\u0142asno\u015bci lokalu, a prawem akcesoryjnym i zwi\u0105zanym z nim jest udzia\u0142 w u\u017cytkowaniu wieczystym gruntu. Brak wobec tego podstaw do uznania, \u017ce up\u0142yw terminu, na jaki ustanowiono prawo u\u017cytkowania wieczystego prowadzi do wyga\u015bni\u0119cia prawa w\u0142asno\u015bci lokalu, a tym samym odr\u0119bna w\u0142asno\u015b\u0107 lokalu nie mo\u017ce by\u0107 traktowana, jako w\u0142asno\u015b\u0107 ograniczona w czasie.\u201d<\/em>.<\/p>\n Zdaniem S\u0105du Najwy\u017cszego nie znajduje podstaw tworzenie ograniczonej w czasie, uzale\u017cnionej od trwania u\u017cytkowania wieczystego gruntu, odr\u0119bnej w\u0142asno\u015bci lokalu, wobec obowi\u0105zywania w polskim systemie prawnym art. 157 \u00a7 1 K.c.<\/strong>, kt\u00f3ry wprowadza wyra\u017any zakaz przenoszenia w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci z zastrze\u017ceniem terminu.<\/p>\n S\u0105d Najwy\u017cszy wskaza\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce cho\u0107 art. 235 \u00a7 2 K.c. <\/strong>przewiduje terminowo\u015b\u0107 prawa w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci budynkowych, to jest to wyj\u0105tek ustawowy, kt\u00f3ry nie powinien by\u0107 wyk\u0142adany rozszerzaj\u0105co.<\/p>\n Przeciw uznaniu, i\u017c prawo w\u0142asno\u015bci lokalu wygasa wraz z wyga\u015bni\u0119ciem u\u017cytkowania wieczystego przemawia tak\u017ce art. 64 ust. 3 Konstytucji RP<\/strong>, zgodnie z kt\u00f3rym w\u0142asno\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 ograniczana tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa w\u0142asno\u015bci. Wobec powy\u017cszego, bez wyra\u017anego przepisu ustawy nie mo\u017cna uzna\u0107, \u017ce prawo w\u0142asno\u015bci lokalu wygasa.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" S\u0105d Najwy\u017cszy w sk\u0142adzie siedmiu s\u0119dzi\u00f3w podj\u0105\u0142 uchwa\u0142\u0119 z 25 sierpnia 2017 roku o sygn. akt III CZP 11\/17 o tre\u015bci: \u201eUp\u0142yw terminu, na kt\u00f3ry zosta\u0142o ustanowione prawo u\u017cytkowania wieczystego gruntu, nie powoduje wyga\u015bni\u0119cia prawa odr\u0119bnej w\u0142asno\u015bci lokalu znajduj\u0105cego si\u0119 w budynku po\u0142o\u017conym na tym gruncie.\u201d. Tym samym, S\u0105d Najwy\u017cszy rozstrzygn\u0105\u0142 istniej\u0105c\u0105 od wielu lat rozbie\u017cno\u015b\u0107 w doktrynie i orzecznictwie. Zgodnie z pierwszym pogl\u0105dem w momencie wyga\u015bni\u0119cia […]<\/p>","protected":false},"author":32,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-2760","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blogi"],"yoast_head":"\n