Masz prawo nas wypróbować >>>

Miesięczne archiwum: czerwiec 2016

Sposób ustalenia wysokości odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą



W dniu 25 listopada 2015 roku Sąd Najwyższy wydał wyrok w sprawie o sygn. akt IV CSK 97/15 dotyczącej roszczenia użytkownika wieczystego przeciwko gminie o zapłatę odszkodowania na podstawie art. 36 ust. 3 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.) za obniżenie wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem albo zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Celem art. 36 ust. 3 u.p.z.p. jest wyrównanie właścicielowi (użytkownikowi wieczystemu) rzeczywistej szkody poniesionej na skutek uchwalenia albo zmiany planu miejscowego. Odszkodowania od gminy może dochodzić właściciel albo użytkownik wieczysty, jeżeli sprzedał nieruchomość za cenę niższą niż byłaby możliwa do uzyskania, gdyby planu nie uchwalono lub nie zmieniono i nie skorzystał wcześniej z uprawnień przewidzianych w art. 36 ust. 1 i 2 u.p.z.p. (możliwość uzyskania odszkodowania albo wykupienia nieruchomości albo zamiany na inną nieruchomość, w związku ze szkodą spowodowaną niemożliwością albo istotnym ograniczeniem korzystania z nieruchomości zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.p.z.p. wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.

więcej

Blog Prawniczy

  • Najczęstsze błędy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego

    Rada gminy uchwalając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (dalej: plan miejscowy) musi kierować się powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, a w szczególności Ustawą z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: u.p.z.p.). Uchwalony plan miejscowy podlega kontroli wojewody, który może stwierdzić jego nieważność. O nieważności planu miejscowego mogą rozstrzygać także sądy administracyjne. Najczęściej występującymi błędami w planach miejscowych jest niezgodność planu miejscowego z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (dalej: studium), niespójność części tekstowej i graficznej planu miejscowego, brak obligatoryjnych elementów planu miejscowego, niewystarczające uzasadnienie ograniczeń w zagospodarowaniu terenu, brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych, ustalenie stawki renty planistycznej na poziomie 0% bądź odstąpienie od ustalenia stawki oraz niewłaściwe definiowanie pojęć lub modyfikowanie pojęć określonych w ustawach i rozporządzeniach.

    więcej

  • Zmiany w procedurze odbiorowej w nowej ustawie deweloperskiej

    Od 1 lipca 2022 r. wejdzie w życie znaczna część przepisów nowej ustawy deweloperskiej zastępującej dotychczasową ustawę z 2011 r. Wprowadzono w niej wiele zmian dla nabywców i deweloperów. Jedną z nich jest bardziej szczegółowe uregulowanie procedury odbioru lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego. Jeżeli deweloper nie usunie wad w terminach wskazanych w ustawie oraz po wyznaczeniu przez nabywcę dodatkowego terminu na ich usunięcie, nabywca będzie mógł usunąć wady na koszt dewelopera. Nabywca będzie uprawniony do odmowy odbioru w przypadku wady istotnej, natomiast deweloper będzie mógł uznać wadę istotną lub odmówić jej uznania. Jeśli rzeczoznawca budowlany w opinii stwierdzi istnienie wady istotnej przy powtórnym odbiorze nabywca będzie mógł odstąpić od umowy.

    więcej