Masz prawo nas wypróbować >>>

Miesięczne archiwum: Listopad 2016

Rola planu zagospodarowania przestrzennego przy wydawaniu pozwolenia na budowę



Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 15 września 2016 roku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 431/16, w którym wskazał, w jaki sposób w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę powinny być uwzględniane zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W omawianej sprawie inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dwóch budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi. Prezydent Wrocławia wydał pozwolenie na budowę pomimo zastrzeżeń zgłoszonych przez właścicieli sąsiedniej nieruchomości.

Wojewoda Dolnośląski po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu I instancji powołując się na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz art. 4 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane i art. 6 ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które dotyczą zasady wolności zabudowy. Organ II instancji między innymi wywiódł, że autor projektu budowlanego może dowolnie ustalać poziom terenu, od którego będzie mierzona wysokość budynku.

więcej

Odstąpienie od umowy jako przesłanka do zachowania otrzymanego zadatku



Sąd Najwyższy w dniu 20 stycznia 2016 roku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt V CSK 293/15 dotyczący roszczenia o zwrot kwoty stanowiącej zadatek na podstawie art. 394 § 1 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.).

Strony postępowania zawarły umowę przedwstępną, na mocy której pozwana zobowiązała się do sprzedaży powodowi określonych praw za ustaloną cenę. Wpłata zadatku przez powoda na rzecz pozwanej stanowiła jeden z elementów umowy.

Zadatek w szerokim rozumieniu oznacza sumę pieniężną lub rzecz, którą jedna osoba daje drugiej przy zawarciu umowy. Jest to swego rodzaju dodatkowe zabezpieczenie interesów obu stron umowy, albowiem w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron druga strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała, może żądać sumy dwukrotnie wyższej.

więcej

Sukcesja materialnoprawna a procesowa spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej



Sąd Najwyższy w dniu 11 lutego 2016 roku w sprawie o sygn. akt V CSK 344/15 oraz następnie w dniu 28 kwietnia 2016 roku w postępowaniu o sygn. akt V CSK 524/15 wydał dwa wyroki dotyczące sukcesji materialnoprawnej a procesowej spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej.

W obu przypadkach Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, iż dokonanie podziału przez wydzielenie spółki, która jest stroną toczącego się procesu, nie powoduje z mocy prawa wstąpienia w jej miejsce spółki przejmującej.

W tezie orzeczenia z 28 kwietnia 2016 roku czytamy:

„Artykuł 531 § 1 k.s.h. reguluje tylko sukcesję materialnoprawną, podczas gdy sukcesja procesowa spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej, jako rezultat tej sukcesji materialnoprawnej, wchodzi w rachubę na warunkach określonych w art. 192 pkt 3 k.p.c.”.

więcej

Wyrażenie przez inwestora zgody dorozumianej na zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą



Sąd Najwyższy w dniu 17 lutego 2016 roku podjął uchwałę w sprawie o sygn. III CZP 108/15, w której w tezie pierwszej czytamy, że:

„Skuteczność wyrażonej w sposób dorozumiany (art. 60 k.c.) zgody inwestora na zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą jest uzależniona od zapewnienia mu możliwości zapoznania się z postanowieniami tej umowy, które wyznaczają zakres jego odpowiedzialności przewidzianej w art. 6471 § 5 k.c.”.

Zgodnie z art. 6471 § 5 Kodeksu cywilnego (dalej jako: K.c.), zawierający umowę z podwykonawcą oraz inwestor i wykonawca ponoszą solidarną odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę.

Do zawarcia przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą jest wymagana zgoda inwestora (vide: art. 6471 § 2 K.c.). W przypadku jej braku, inwestor nie jest odpowiedzialny solidarnie z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę.

W orzecznictwie bezspornym jest, że zgoda inwestora może zostać wyrażona również w sposób dorozumiany.

więcej

Blog Prawniczy

  • Organ ma obowiązek uzasadnić wyznaczenie obszaru analizowanego w minimalnym zakresie

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 15 marca 2016 roku o sygn. akt II SA/Ol 135/16 rozstrzygnął kwestię dotyczącą uzasadnienia przez organ wyznaczenia minimalnych granic obszaru analizowanego przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy.

    W przedmiotowej sprawie wystąpiono z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego i garażu.

    Wójt wydał decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy wskazując, iż inwestycja nie spełnia części przesłanek z art. 61 ust. 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2015, poz. 199 t.j.; dalej jako: u.p.z.p.) o treści:

    „Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

    1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

    2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

    3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

    4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

    5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.”.

    więcej
  • Studium nie ma wpływu na odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości

    W dniu 20 września 2016 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt I ACa 821/15 rozstrzygający kwestie odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz mocy prawnej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

    W przedmiotowej sprawie powodowie żądali od gminy odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w związku z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ich roszczenia były oparte na art. 36 ust. 3 i art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.):

    „Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości.”;

    „Wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.”.

    więcej